Indywidualizacja, miejsce zamieszkania oraz dobra osobiste osoby fizycznej

1) Podstawowe znaczenie INDYWIDUALIZACJI osoby fizycznej mają dane identyfikacyjne pozwalające ustalić tożsamość człowieka czyli jego imię i nazwisko.

Pojęciem indywidualizacji obejmuje się również :

  • wiek
  • płeć
  • imiona rodziców
  • miejsce urodzenia
  • stan rodzinny
  • pozostawanie w związku małżeńskim
  • stosunki pokrewieństwa i powinowactwa

2) Zgodnie z art. 25 Kodeksu Cywilnego MIEJSCEM ZAMIESZKANIA osoby fizycznej jest miejscowość w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.
Według art. 28 Kodeksu Cywilnego można mieć tylko jedno miejsce zamieszkania.

Kodeks Cywilny określa też (art. 26 i 27) tzw. pochodne miejsca zamieszkania co odnosi się do dzieci pozostających pod władzą rodzicielską oraz dzieci lub osób ubezwłasnowolnionych całkowicie pozostających pod opieką.
Miejscem tym jest przede wszystkim miejsce zamieszkania rodziców lub opiekuna.

3) Najważniejsze DOBRA OSOBISTE wymienia art. 23 Kodeksu Cywilnego zaliczając do nich :

  • zdrowie
  • wolność
  • cześć
  • swobodę sumienia
  • nazwisko lub pseudonim
  • wizerunek
  • tajemnicę korespondencji
  • nietykalność mieszkania
  • twórczość artystyczną
  • twórczość wynalazczą
  • twórczość racjonalizatorską

Katalog ten został wzbogacony dodatkowo o :

  • kult osoby zmarłej
  • godność
  • sfera życia prywatnego
  • uczucia religijne
  • prawo do intymności
  • tajemnica dochodów
  • tajemnica przysposobienia
  • tradycja rodzinna

OCHRONA DÓBR OSOBISTYCH przysługuje w sytuacji, gdy mamy do czynienia z bezprawną ingerencją w te dobra.

INGERENCJA MOŻE MIEĆ POSTAĆ :
zagrożenia dobra osobistego czyli takiego działania ze strony innej osoby, które stanowi realne niebezpieczeństwo naruszenia dobra
naruszenia dobra osobistego

ŚRODKI OCHRONY DÓBR OSOBISTYCH – są to roszczenia, które przysługują uprawnionemu(pokrzywdzonemu) w skutek zagrożenia lub naruszenia jego dobra osobistego.
W postępowaniu sądowym ich realizacja odbywa się w drodze wytoczenia powództwa.
W świetle art. 24 §1 Kodeksu Cywilnego rozróżnia się niemajątkowe oraz majątkowe środki dóbr osobistych.

ŚRODKI NIEMAJĄTKOWE zmierzają do wymuszenia na ingerującym w cudze dobra osobiste określonych zachowań czyli zaniechania działania zagrażającego dobru lub naruszającego je, a także do pełnienia czynności potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia dobra (usunięcie krzywdzącej opinii, przeprosiny publiczne).

Natomiast celem ŚRODKÓW MAJĄTKOWYCH jest zapewnienie uprawnionemu bezpośredniej lub pośredniej satysfakcji majątkowej czyli żądanie zadośćuczynienia pieniężnego dla pokrzywdzonego oraz żądanie zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny.

Dodaj komentarz